Vond zojuist (eindelijk) een column terug, die ik schreef over Adfalteren

Drie en een half uur! Drie en een half uur had ik laatst nodig om van Den Haag naar Utrecht te komen. Inderdaad, file. En niet zo’n beetje ook. Ik stond muur- en muurvast. Net als zoveel anderen om mij heen. De spits begint tegenwoordig maandagochtend om zes uur en houdt vrijdagavond om negen uur op. Ik heb het daar een beetje mee gehad. Het wordt namelijk elk jaar erger. Het is niet alleen vervelend, maar het kost ons ook nog eens honderden miljoenen per jaar. Bovendien wordt het milieu onnodig belast. Zouden we daar als branche nou niet eens iets aan kunnen doen, vroeg ik me af, terwijl ik stil stond op de A12.

Natuurlijk worden er al jaren tal van oplossingen aangedragen en nieuwe dingen uitgeprobeerd om de files te verminderen. Het openbaar vervoer stimuleren, thuiswerken, binnenkort het rekeningrijden, noem maar op. Geen van dat alles werkt. Rekeningrijden ook niet, want daarmee verschuif je het probleem naar secundaire en tertiaire wegen. De Nederlander is met geen mogelijkheid uit zijn auto te krijgen. Daar zullen we ons gewoon bij neer moeten leggen. Auto’s zullen binnen nu en een paar jaar volledig schoon zijn, dus een verdere groei van het wagenpark is op zich niet zo’n heel groot probleem. De beste oplossing blijft daarom gewoon asfalteren. Meer asfalt zorgt immers voor minder files, wat bijdraagt aan een kortere reistijd en is dus minder belastend voor het milieu. Meer wegen, meer rijstroken, desnoods bovenop elkaar als dat door ruimtegebrek of vanuit natuuroogpunt wenselijker is. En uiteraard wel over de gehele lengte van het traject. Niet zoals op de A4, waar je halverwege Amsterdam en Den Haag ineens weer met tien keer zoveel auto’s over een stuk asfalt moet dat in de jaren zestig van de vorige eeuw exact even breed was.

Dat kost natuurlijk een bom duiten en de vraag is natuurlijk: wie gaat dat betalen? Mijn oplossing daarvoor, of laat ik het proefballonnetje noemen, is MVA. Maatschappelijk Verantwoord Adfalteren. MVA biedt adverteerders de mogelijkheid om nieuwe en bestaande stukken snelweg, kruisingen, viaducten, in- en uitvoegstroken etc. te sponsoren. Uiteraard blijft het gesponsorde wegennet wel onder de verantwoordelijkheid van Rijkswaterstaat vallen. Zou een adverteerder niet meteen een vaste plaats in uw evoked set veroveren als hij ervoor zorgt dat u weer gewoon normaal naar uw werk kunt rijden? Natuurlijk wel! Adverteerders, grijpt uw kans. Een paar suggesties? Philips legt twee maal twee extra stroken aan op de Philips A2. Van Eindhoven tot Amsterdam. Kost wat, maar daarvoor ben je wel vijftig jaar naamsponsor, dus per jaar is het prima te behapstukken. Unilever neemt de Unilever A4 voor haar rekening en legt er drie maal drie stroken bij. Shell doet hetzelfde met de A13. Wat grote financiele jongens kunnen zich ontfermen over de A10 en Corus kan een stuk van de A9 pakken. Verder heb ik nog een wisselstrook in de aanbieding op de A1. Voelt u hem al? Wisselen van baan. Daar is vast een groot uitzendbureau voor te porren. En voor bedrijven met een rond logo heb ik nog wat rotondes liggen. Uiteraard krijgen de sponsors advertentieruimte op de verkeersborden, die langs het door hen gesponsorde wegdek staan. En om een en ander nog aantrekkelijker te maken gaan we uiteraard ook de filemeldingen op de radio omgooien. Voortaan krijgt u alleen te horen waar er geen files staan, uiteraard met naam en toenaam van de sponsors.

Wie doet er mee?