Bij Citroën is een aantal jaar geleden de wekker behoorlijk afgegaan. Het ooit zo karakteristieke Franse merk was de weg binnen de PSA groep behoorlijk kwijtgeraakt. De Citrofielen moeten het enorm zwaar hebben gehad in die tijd, want er was echt helemaal geen enkele voiture meer in het aanbod, die ook maar een vleugje te maken had met designiconen als de Traction Avant, 2CV, de Ami-6 en niet te vergeten la DS, de godin.
Maar sinds een aantal jaar gaat het weer de goede kant uit bij het ooit zo excentrieke merk. De weegschaal binnen de PSA groep is behoorlijk de andere kant uitgeslagen. Terwijl Peugeot het ene na het andere gedrocht op de weg slingert, verrast Citroën keer op keer met frisse modellen. De C6 zou zonder meer door Flaminio Bertoni, de topdesigner van weleer, getekend kunnen zijn, maar ook aan de onderkant van het gamma gebeuren spannende dingen. De C3 is daar een goed voorbeeld van. En de C3 Picasso is helemaal om je vingers bij af te likken. Citroën gaat nu nog een stap verder en wel met de DS lijn. De eerste uit deze serie Citroëns met een beetje meer is de DS 3, maar de DS 4 staat ook al te trappelen in de catacomben.
De DS 3 herinnert alleen qua naam aan de godin uit de jaren 50. Want de DS 3 is vooral anti-retro, zoals ze zelf stellen. Bij Citroen kijken ze liever vooruit in plaats van achterom. En daarmee zet het zich meteen lekker af tegen de hippe stadsmobieltjes van Fiat, Mini en de Golf karikatuur, die Volkswagen onder de naam New Beetle aanbiedt. Citroën speelt handig in op twee trends. De ene is om kleiner maar luxer te gaan rijden, de ander om de vraag naar meer mogelijkheden om te personificeren.
De eerste indruk van de eerst spruit aan de DS loot is prima. Het karretje heeft een behoorlijk sterke persoonlijkheid. Hij staat lekker vierkant op de wielen en maakt een stevige indruk. Wat meteen opvalt is de stoute knik in de B-stijl en de kleurstelling. Het dak en de spiegels contrasteren keihard met de rest van de carrosserie. Spierwit met dito spiegels versus zwart. Slim van Mini gejat, dat zijn Coopers al jaren met een wit of zwart dak levert, maar Citroën gaat nog wat verder. Je kunt namelijk ook kiezen voor andere kleuren, bijvoorbeeld lichtblauw, bordeaux , zwart of een hippe zebra-print. De kleurcombi donkergrijs met bordeaux dak, in combinatie met bordeaux kleurig leer levert een verdomd chique auto op, zeker met wat extra chroom, terwijl wit met lichtblauwe contrastkleur juist weer heel erg fris oogt. Je kunt dus echt alle kanten op. De contrastkleur komt ook terug in naafdoppen, interieur en zelfs aan de sleutel is gedacht.
‘Mijn DS 3’ is dus zoals gezegd zwart met wit met hippe LEDjes in de voorspoiler. Het betreft het instapmodel met een 1.4 benzine motor, die 96 pk levert. De beste keus voor de portemonnee is echter de belastingvrije 14% bijtellende 1.6 e-HDI Airdeam diesel. Het interieur zit er fris uit en wat opvalt is dat de ruimte achterin een stuk groter is dan bijvoorbeeld een Mini. Kinderen kunnen gewoon achterin, zonder dat ze op de knietjes moeten zitten, omdat de bestuurderszitting tegen de achterbank aan staat.
Tijd om de sleutel om te draaien en het gas in te trappen. Niet te diep, want daarvoor waren de weersomstandigheden te winters. De DS 3 is on-frans geveerd. Qua rijgedrag haalt hij het niet bij de Mini, maar die staat dan ook op bijna onbereikbare hoogte. Hij voelt in ieder geval een stuk volwassener dan de kleinere Fiat 500. Die is lekker wendbaar in de grote stad, maar op de snelweg stuiter je echt van A naar B. De prestaties van de DS 3 zijn voldoende om vlot met het andere verkeer mee te komen.
Al met al is de DS 3 is een plaatje van auto geworden, die de term anti-retro volledig waarmaakt. De DS 3 is een uitkomst voor een ieder die eens wat anders wil dan de in donkersaai uitgevoerde verantwoorde keuze.
