Zo’n tien jaar geleden was ik op zoek naar een grotere auto. De Alfa 156 Sportwagon, die ik toen reed, was niet groot genoeg om de komende gezinsuitbreiding van A naar B te vervoeren. Het eisenpakket was eenvoudig. Een tweelingbuggy moest zonder in te klappen achterin geparkeerd worden. Het lijstje auto’s wat daaraan voldeed, zonder al te veel voor schut te rijden was, niet al te lang. Een Range Rover van een paar jaar oud stond op de eerste plaats.
Vol goede moed stapte ik eind 2001 bij een specialist de showroom binnen. ‘Als hobby of als auto?’ was de tegenvraag die ik van de verkoper kreeg toen ik hem liet weten op zoek te zijn naar een gebruikte Range Rover. Toen ik daarop antwoordde ‘als auto’ zei hij direct dat ik daar beter niet aan kon beginnen. Daarmee spatte mijn Range droom direct aan diggelen. Mijn budget stond een auto van een jaar of zes oud en een ton op de klok toe, wat volgens de verkoper niet voldoende was om een betrouwbaar exemplaar aan te schaffen.
Desondanks ben ik nog steeds gecharmeerd van de chique terreinbeul. Geïntroduceerd in 1970 als het luxere broertje van de Land Rover en eigenlijk de eerste SUV avant le mot (als we de Jeep Wagoneer even buiten beschouwing laten.) Toch was het geen notenhout, leer en lamswol wat de klok sloeg bij die eerste Range Rovers. Vinyl voerde de boventoon. Praktische bruikbaarheid stond voorop en de auto moest ook in het terrein the best 4x4xfar zijn. Je moest het interieur na een robbertje spelen in de modder met de tuinslang schoon kunnen spuiten.
De basis van het model is in de loop van de jaren niet echt veel veranderd en ondanks, of eigenlijk dankzij, de simpele lijnen is de Range Rover een designicoon van jewelste geworden. De laatste en derde lichting is wat scherper gelijnd en verscheen in 2002 op de markt. Onlangs werd het model door nieuwe eigenaar Tata opgefrist, waardoor ie weer helemaal bij de tijd is. Al zal een groot aantal mensen vinden dat zo’n ding echt niet meer kan. Benzineslurper, CO2 vandaal, PC Hooft tractor zijn zomaar wat termen waarmee de auto tegenwoordig ge-associeerd wordt. Zelf vind ik die termen beter passen bij de trendvolgende X5’en, A7’s en Cayenne’s. Een Range Rover is daar wat mij betreft boven verheven. Het is gewoon een fenomenaal mooie moderne klassieker. Bovendien, die driehonderd en nog wat stuks, die vorig jaar zijn verkocht, stoten dagelijks minder CO2 uit dan de bijna 8000 Priussen, die vorig jaar over de Toyota toonbank zijn. En ja, dat een drogreden.
De Range Rover, waarmee ik op pad ben, is een Vogue SE, die voller dan vol is uitgerust. Onder de forse motorkap ligt 4.4 liter dieselmotor, gekoppeld aan een 8-traps automaat. De motor levert 313 pk. Dat is natuurlijk behoorlijk wat, maar vooral het bomenontwortelende koppel van 700Nm bij 1500 toeren is indrukwekkend. Dat zorgt ervoor dat de 2500 kilo zware mastodont zich meer dan probleemloos verplaatst. Je kunt er in alle rust en luxe snoeihard mee rechtdoor, maar een bochtenridder is het natuurlijk niet. Het is echt een auto om afstanden mee af te leggen.
Het interieur is prachtig afgewerkt. Leer, hout en hoogpolig tapijt in overvloed. Niets doet je eraan herinneren dat je je in een terreinwagen bevindt. Behalve de knoppen naast de bestuurdersstoel, waarmee je het onderstel kunt instellen voor verschillende ondergronden. Grind, modder, zand, sneeuw, hellingen. Hoge gearing, lage gearing. Je kunt het zo gek niet bedenken of je kunt er met de Range overheen, doorheen of tegenop. Eyecatchers in het dashboard zijn de twee beeldschermen. Eentje recht voor je neus, waarop alles wat je wilt weten af te lezen valt. Geen reguliere klokken dus in deze jongen, maar een volledig digitaal scherm. Bijzonder is het dual-view scherm in de middenconsole, dat de passagier in staat stelt een filmpje kijken, terwijl de bestuurder het navigatiesysteem gebruikt op datzelfde scherm.
Een middagje Range Rover is helaas snel voorbij. Ik had er behoorlijk hoge verwachtingen van, maar die zijn absoluut overtroffen. Rijden in een Range is één van de fijnste manieren om de afstand tussen A en B af te leggen. Met of zonder asfalt. Wat een monument van een auto.
