“Daar heb ik echt nog nooit van gehoord.”, zei mijn vrouw toen ik haar vertelde dat ik een dag op pad was geweest met de Dacia Duster. Het Roemeense Dacia werd eind jaren zestig opgericht en bouwde in licentie Renaults. De bekendste daarvan was de Dacia 1300, een Renault 12, waarvan de laatste stuiptrekking in 2004 van de band liep. Daarmee was het model sinds de introductie van de 12 maar liefst 35 jaar in productie geweest. Ook in Nederland is het merk verkrijgbaar geweest, maar de laatste keer dat de 1300 hier te koop was, is alweer ruim 20 jaar geleden.
De tijd dat je een BMW in vier smaken kon kopen ligt alweer een flinke tijd achter ons. Zo’n twintig jaar geleden stapte je aan het begin van je carrière in een 3- serie , maakte promotie naar een 5 en ging met pensioen in een 7. Tegenwoordig ligt dat anders, heel anders.
Op 10 september 2010 verbaasde de kleine sportwagenfabrikant Lotus de wereld door op het Autosalon van Parijs maar liefst vijf nieuwe modellen, een exclusieve merchandise lijn en een terugkeer naar alle geledingen van de autosport te presenteren. Wereldsterren als Naomi Campbell, Mickey Rourke en Brian May trokken de lakens van achtereenvolgens de nieuwe Esprit, de Elan, de Elite, de Eterne en de Elise. Voor het eerst in lange tijd stond Lotus weer in het middelpunt van de belangstelling.
Zo’n tien jaar geleden was ik op zoek naar een grotere auto. De Alfa 156 Sportwagon, die ik toen reed, was niet groot genoeg om de komende gezinsuitbreiding van A naar B te vervoeren. Het eisenpakket was eenvoudig. Een tweelingbuggy moest zonder in te klappen achterin geparkeerd worden. Het lijstje auto’s wat daaraan voldeed, zonder al te veel voor schut te rijden was, niet al te lang. Een Range Rover van een paar jaar oud stond op de eerste plaats.
Bij Citroën is een aantal jaar geleden de wekker behoorlijk afgegaan. Het ooit zo karakteristieke Franse merk was de weg binnen de PSA groep behoorlijk kwijtgeraakt. De Citrofielen moeten het enorm zwaar hebben gehad in die tijd, want er was echt helemaal geen enkele voiture meer in het aanbod, die ook maar een vleugje te maken had met designiconen als de Traction Avant, 2CV, de Ami-6 en niet te vergeten la DS, de godin.
Elektrische en hybride auto’s zijn in. Dat is mede te danken aan de massahysterie rondom CO2 uitstoot, u weet wel, die stof die planten door middel van fotosynthese omzetten in zuurstof. Even los van die discussie kunnen we er helaas niet voorbij aan het feit dat fossiele brandstoffen eindig zijn en dat er dus naar een oplossing moet worden gezocht om onze mobiliteit ook in de toekomst veilig te stellen. Daarvan is zelfs de grootste petrolhead inmiddels wel overtuigd.
Op 27 oktober j.l. werd The most famous car in the world geveild. Op het moment dat u dit leest is het uiteindelijke bedrag bekend, maar op het moment van schrijven moet ik het doen met een schatting van $10 miljoen*. Da’s een boel geld voor een auto, maar dan heb je ook wat. Wat te denken van draaiende nummerplaten, twee Browning machinegeweren en een klein rood knopje op de versnellingspook, waarmee je een lastige passagier kunt afvuren. De auto in kwestie, een grijze DB 5, maakte in de jaren ’60 naam als het vervoermiddel van ene meneer Bond, James Bond. De auto figureerde onder meer in Thunderball en Goldfinger en zette het merk Aston Martin wereldwijd definitief op de kaart.
Vanaf oktober schrijf ik maandelijks een autogerelateerde column in Tijdschrift voor Marketing. Een mooie uitlaatklep om mijn vak en mijn grootste hobby te combineren. In Grip 1 aandacht voor de nieuwe Saab 9-5.
Veel leesplezier. Laat even weten wat je van het stuk vindt!
Iedere bezoeker van het B2B Marketing Forum, gisteren in de Westergasfabriek, was het er wel over eens. Het was inspirerend. Maar de vraag is of dat genoeg was. Ik had het genoegen namens Molblog mijn Twitteraccount tijdelijk te mogen misbruiken als push kanaal. Vol verwachting over Seth Godin ging ik er heen, maar eigenlijk vertelde die niet echt veel nieuws. Het was een management summary van zijn volledige oevre, maar overtuigend gebracht, dat wel. Wat mij betreft ging de eer gisteren naar het voorprogramma van Seth.

Dat vertrouwen te voet komt en te paard gaat, weten ze inmiddels ook bij Toyota. En in een wereld waarin berichten sneller rondgaan als in de locale kroeg, betekent dat te paard eerder een rengalop dan een laf drafje. Grote problemen bij het Japanse bedrijf dat nog niet heel lang geleden alle betrouwbaarheidslijstjes steevast aanvoerde. Juist ook omdat de Amerikaanse industrie, geholpen door de media, op alle mogelijke manieren olie op het vuur blijft gooien. Het succes van Toyota in het land van de onbegrensde mogelijkheden was hen al lang een enorme doorn in het oog.







